Η Συνεχεια στη μουρη μας (και χωρις τονους!)

Το 1993 ημουν 16 χρονων και μαθητης στην τριτη λυκειου του 1ου Λυκειου του Δημου Βουλας. Το σχολειο μου δε διεφερε σε τιποτα απο τα περισσοτερα Ελληνικα δημοσια σχολεια της Αττικης. Εγω δε διεφερα σε τιποτα απο το μεσο Ελληνα μαθητη και η χρονια 1993-1994 δεν ειχε ιδιαιτερα στοιχεια για μενα αν εξαιρεσει κανεις οτι μεχρι το τελος της θα απογοητευα τους γονεις και τους καθηγητες μου με τα αποτελεσματα μου απο τις Πανελληνειες εξετασεις εισαγωγης στο Πανεπηστιμιο και οτι με πεισμα και αρκετο τρεξιμο θα καταφερνα να γεννησω το πρωτο μου περιοδικο. Το ονομασα Ασπρο-Μαυρο & Λιγο Κιτρινο. Το τευχος Μηδεν δεν ηταν πανω απο 16 σελιδες και ηταν ασπρομαυρο και τυπωμενο σε ωχρο και αρκετα παχυ χαρτι. Η αφορμη της εκδοσης ηταν η αποφοιτηση της ταξης μου, της ταξης του '94. Ωστοσο ο λογος ηταν η αναγκη μου να εξωτερικευσω τα πρωτα στοιχεια μιας καποιας ενηληκης ταυτοτητας. Το περιοδικο ηταν αρκετα καλα φτιαγμενο για τα χρηματα που κοστησε. Το μοιρασα στους αποφοιτους της ταξης του 94 μονο. Μου εμειναν καμποσα αντιτυπα σε ενα ντουλαπι και δεν προσπαθησα να εκδοσω επομενο τευχος. Μεχρι σημερα.

11 χρονια μετα η υβριδικη συνεχεια εκεινης της πρωτης εκδοσης ερχεται σε αλλη μορφη, με αλλο μεσο και δυστυχως χωρις τονους. Σχεδον κυριολεκτικα...στα μουτρα μας. Ειμαι καπως περιεργος να δω ποσο θα διαρκεσει αυτη η προσπαθεια.